Co to jest Agouti?

Agouti to aplikacja sieciowa zaprojektowana po to, by wspierać konkretne lokalne projekty naukowe w każdym z pilotażowych krajów. Jej celem jest wykorzystanie zarejestrowanych obserwacji dzikich gatunków ssaków do oszacowania ich liczebności i rozmieszczenia.

Z Agouti korzystają na ogół naukowcy, specjaliści, przyrodnicy posiadający zaawansowaną wiedzę oraz wyszkoleni wolontariusze, którzy mają dostęp do sieci fotopułapek. Jeśli są one skonfigurowane zgodnie z protokołami ENETWILD, dane można wykorzystać do systematycznego szacowania zagęszczeń populacji ssaków.

Autor: P Palencia/SaBio-IREC

Dlaczego warto używać Agouti?

Pomóż nam skorzystać ze zdjęć z twojej fotopułapki, a pomoże nam to odpowiedzieć na ważne pytania dotyczące populacji dzikich gatunków ssaków.

Agouti wykorzystuje prosty i nowoczesny interfejs, nastawiony na wydajność. Każdy użytkownik może z tej aplikacji skorzystać, wystarczy krótkie przeszkolenie. Agouti udostępnia przykładowe filmy wideo demonstrujące różne aspekty funkcjonowania systemu.

Aplikacja współpracuje ze wszystkimi użytkownikami w celu efektywnego zarządzania wszystkimi zbieranymi danymi.

Dane są uporządkowane zgodnie z międzynarodowymi standardami formatów danych, dzięki czemu można je dodać do otwartych repozytoriów danych lub innego oprogramowania w celu późniejszej analizy.

Możesz używać aplikacji do szkolenia zespołu współpracowników lub do współpracy z innymi naukowcami.

Jakie są korzyści z użytkowania Agouti?

Nasza wiedza o większości dzikich gatunków ssaków jest wciąż dość ograniczona. Chociaż przeprowadzono bardzo szczegółowe badania na temat biologii ssaków, zwykle obejmowały one bardzo małe obszary. Ważne jest poszerzenie tego bardzo lokalnego punktu widzenia, abyśmy mogli uzyskać więcej informacji na temat różnych gatunków ssaków w szerszym kontekście.

  • Dane przekazane przez użytkowników takich jak ty pozwalają lepiej poznać rozmieszczenie przestrzenne różnych gatunków ssaków oraz ich sezonowe i dobowe wędrówki.
  • Dzięki lepszym informacjom o tym, gdzie występują ssaki i jak się przemieszczają, możemy lepiej zrozumieć wpływ zmian klimatu i działalności człowieka na przesuwanie się dotychczasowych zasięgów zwierząt oraz na obecność gatunków obcych lub inwazyjnych, a także dowiedzieć się, jaki jest wpływ na zwierzęta hodowlane i ludzi chorób przenoszonych przez dzikie gatunki ssaków. Dobra znajomość rozmieszczenia tych ssaków może pomóc także w określeniu ryzyka rozprzestrzeniania się chorób i w podejmowaniu decyzji na podstawie rzetelnych dowodów naukowych.
  • Kiedy zbierzemy od użytkowników wystarczającą ilość danych o miejscach występowania dzikich gatunków ssaków, będziemy w stanie nie tylko nanieść na mapy ich zasięgi, ale także dostrzec brak gatunków, których obecności się spodziewaliśmy. Informacje te są bardzo ważne, aby zrozumieć i dokładnie określić rozmieszczenie gatunków i wielkość ich populacji.

Będziemy mogli zweryfikować przesyłane nam dane dzięki pomocy ekspertów i innych członków społeczności naukowej. Zweryfikowane informacje zostaną przesłane do scentralizowanego repozytorium danych Globalnej Sieci Informacji o Bioróżnorodności (GBIF) i Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Oba te źródła są otwarte dla naukowców i specjalistów ds. zarządzania populacjami dzikich zwierząt na całym świecie, co daje możliwość pełnego ich wykorzystania i znalezienia odpowiedzi na obecne i przyszłe pytania badawcze dotyczące ochrony przyrody.

Dlaczego GBIF?

Globalna Sieć Informacji o Bioróżnorodności (GBIF) to międzynarodowa sieć i fundacja naukowa finansowana przez rządy na całym świecie. Jej celem jest zapewnienie otwartego dostępu do danych o wszystkich formach życia na Ziemi.

Ważną częścią misji GBIF jest promowanie kultury, dzięki której ludzie doceniają korzyści, jakie niesie dla nich i dla szerszej globalnej społeczności publikowanie otwartych danych naukowych dotyczących różnorodności biologicznej.

Udostępniając dane za pośrednictwem GBIF i innych sieci informacyjnych dotyczących różnorodności biologicznej, przyczynisz się do globalizacji wiedzy na jej temat, a także do rozwiązań, które będą promować jej ochronę i zrównoważone użytkowanie.

Udostępniając swoje dane publicznie, przyczyniasz się do łączenia zbiorów danych z całego świata, co umożliwia współpracę między naukowcami a właścicielami tych danych.

Dlaczego EFSA?

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) dostarcza Komisji Europejskiej i ogółowi społeczeństwa niezależne porady naukowe dotyczące bezpieczeństwa żywności i zagrożeń w łańcuchu żywnościowym. EFSA wykorzysta zebrane informacje na temat rozmieszczenia i liczebności dzikich gatunków ssaków w celu oceny ryzyka występowania chorób zwierząt dzikich i hodowlanych oraz ludzi.

Jak używać aplikacji?

Aplikacja Agouti została stworzona z myślą o łatwym zarządzaniu i przetwarzaniu zdjęć oraz danych z fotopułapek. Nadrzędnym celem jest gromadzenie danych, standaryzacja adnotacji i udostępnianie tych danych szerszej społeczności naukowej. Agouti przechowuje projekty organizacji i osób prywatnych: odrębne kolekcje zdjęć, serie zdjęć lub filmów, które pochodzą z pojedynczej fotopułapki w jednej lokalizacji i korzystają z jednego protokołu badawczego.

Uczestnicy pracują nad projektami na sześciu różnych poziomach. Najwyższy poziom to Główny Badacz, który ma pełną kontrolę nad projektem. Najniższym poziomem jest Wolontariusz – może on jedynie opisywać już przesłane zdjęcia. Użytkownik może pracować na różnych poziomach w różnych projektach. Treści w ramach projektów nie są widoczne dla osób niebędących uczestnikami projektu. Decyzje dotyczące praw autorskich i dzielenia się danymi są podejmowane na poziomie projektu.

Uczestnicy projektu przesyłają dane z kart pamięci fotopułapki i ręcznie wprowadzają lokalizację i inne metadane. Następnie Agouti importuje zdjęcia i pobiera daty, godziny oraz inne informacje z metadanych nagrania. Agouti wykorzystuje dane czasowe do grupowania zdjęć w sekwencjach reprezentujących to samo zdarzenie (np. przejście zwierzęcia). Zdjęcia są obrabiane przez automatyczne rozpoznawanie obrazów w celu zidentyfikowania sekwencji zawierających ludzi. Są one odrzucane ze względu na klauzulę prywatności. Pozostałe sekwencje sprawdzają  użytkownicy, którzy dodają adnotacje do jednej lub więcej obserwacji, używając łatwego interfejsu. Interfejs do sprawdzania poprawności identyfikacji gatunków przez ekspertów jest w przygotowaniu.

Dane można eksportować do analiz w różnych pakietach programów. Obecnie wprowadzamy narzędzia do podsumowywania danych z projektu w formie wykresów i tabel. Zdjęcia i dane są bezpiecznie przechowywane na serwerze uniwersyteckim, dublowane i archiwizowane w dwóch niezależnych i fizycznie oddzielnych centrach danych. Będą również dodane linki do automatycznego przenoszenia do stałego archiwum Zenodo i GBIF. Właściciele projektów mogą wybrać, czy ich dane zostaną udostępnione naukowcom do ich badań.

Projekt zostanie tak skonfigurowany, aby wszystkie dane mogły zostać automatycznie udostępnione. My będziemy promować przesyłanie danych do GBIF lub EFSA, używając odrębnego oświadczenia na stronie internetowej.

Interfejs Agouti do opisywania sekwencji zdjęć. Formularz po prawej stronie pozwala użytkownikowi–obserwatorowi dodać jedną lub więcej obserwacji do każdej sekwencji zdjęć. Suwak pod zdjęciem umożliwia przewijanie zdjęć lub odtwarzanie całej sekwencji zdjęć jako klip wideo.

 

Kontakt